Zaterdagavond trok je je mooiste jurk aan en liep je naar Tivoli. De band speelde, de zaal was vol matrozen op verlof, en de vloer veerde onder je voeten.
Daar heb ik mijn Wim leren kennen, bij de garderobe. Hij kon niet dansen, geen maat in zijn lijf, maar hij bleef het proberen. Vijftig jaar getrouwd geweest.
De laatste bus naar Julianadorp ging om half twaalf. Die hebben we vaak gemist. Met opzet.Annie Portegies