De winter van ’85, dat was er een om nooit te vergeten. Het kanaal lag spiegelglad en half Den Helder bond de schaatsen onder. Koek-en-zopie langs de kant, wangen rood van de kou.
Je reed helemaal naar Alkmaar en terug, met de wind mee en de wind tegen. ’s Avonds thuis kon je je voeten niet meer voelen. Maar wat hebben we gelachen dat jaar.
Ik zakte erdoor bij de sluis. Kletsnat, maar we lagen dubbel van het lachen.Gerrit Boon
Verder luisteren
Verwante verhalen
'72 Onze eerste flat in de Falgabuurt
Wim verruilde de sanering van de binnenstad voor een nieuwbouwflat met warm water en uitzicht. Het wende, langzaam.
Wim Schrijver
'55 Dansen in Casino Tivoli
Annie over de zaterdagavonden in Tivoli: de band, de matrozen op verlof en de laatste bus die niemand wilde halen.
Annie Portegies
'43 Bunkers in het duin
Als dwangarbeider stortte Cor de Wit beton voor de kustverdediging. Zestig jaar later loopt hij er met zijn kleinkinderen overheen.
Cornelis de Wit