Om tien voor tien fietste je de poort door, langs de portier die iedereen bij naam kende. Binnen rook het naar olie en gloeiend metaal. De nachtploeg was klein, maar we hielden de hele werf draaiende.
Het gieten van een scheepsschroef, dat was een ceremonie. Iedereen stil, de meester-gieter voorop. Eén fout en je begon overnieuw. Ik heb er nachten van wakker gelegen, en nachten van gedroomd.
De fluit van vier uur, daar zette de halve stad de wekker op. Wij hoorden hem van binnenuit.Piet Kuiper, machinist
Verder luisteren
Verwante verhalen
'94 De werf sluit haar poorten
Ria maakte het einde mee van de rijkswerf als marinebedrijf. “De laatste vrijdag klonk de fluit één keer te lang.”
'43 Bunkers in het duin
Als dwangarbeider stortte Cor de Wit beton voor de kustverdediging. Zestig jaar later loopt hij er met zijn kleinkinderen overheen.
'85 Schaatsen op het Noordhollandsch Kanaal
In de strenge winter reed half Den Helder over het kanaal naar Alkmaar. Gerrit viel door het ijs bij de Koopvaardersschutsluis, en lachte.