Met een lamp praten over het water, dat moest je in je vingers krijgen. Punt, streep, punt. In het donker zag je alleen het lichtje van het andere schip knipperen, en jij knipperde terug.
Fort Kijkduin lag daar al sinds Napoleon. Wij hielden er de wacht, tuurden over de Marsdiep-stroom naar Texel. Bij mist was het lampje het enige wat je had.
Mijn eerste bericht was fout gespeld. De hele brug lag in een deuk. Nooit meer vergeten.Jan Verhoeff, seiner
Verder luisteren
Verwante verhalen
'62 Afscheid van Hr.Ms. De Ruyter
Bep zwaaide haar man uit toen zijn kruiser voor maanden uitvoer. De kade vol, de kapel speelde, en toen was het stil.
Bep Zwart
'68 Het licht van de Lange Jaap
Vuurtorenwachter Dirk Rab over 88 gietijzeren treden, mist die dagen bleef hangen, en het schip dat hij nooit zag terugkeren.
Dirk Rab
'43 Bunkers in het duin
Als dwangarbeider stortte Cor de Wit beton voor de kustverdediging. Zestig jaar later loopt hij er met zijn kleinkinderen overheen.
Cornelis de Wit